گروهمقایسهی تأمین‌کنندگان در مبادی مختلف فقط بر اساس قیمت واحد، یعنی مقایسه‌ی یک متغیر از چهار متغیر. سه متغیر دیگر — زمان ترانزیت، بار مستنداتی و فرصت تجمیعی — با محل شروع کالا تعیین می‌شوند، نه با هزینه‌ی آن‌ها.
ترانزیت یک پروفایل است، نه یک عدد
حمل دریایی از شرق آسیا ترانزیتی طولانی اما نسبتاً قابل‌پیش‌بینی دارد. حمل زمینی از ترکیه کوتاه‌تر است اما در معرض شرایط مرزی‌ای قرار دارد که هفته به هفته تغییر می‌کند. یک مبدأ خلیج فارس می‌تواند میان این دو قرار گیرد. سؤال درست این نیست که کدام روی کاغذ سریع‌تر است، بلکه این است که عملیات شما واقعاً کدام نوسان را می‌تواند تحمل کند.
بار مستنداتی بسته به مسیر متفاوت است
مبدأ تعیین می‌کند کدام گواهی‌ها لازم است، طبقه‌بندی تعرفه در بدو ورود چگونه برخورد می‌شود، و چه مقدار از کاغذبازی می‌تواند از پیش آماده شود. مبدأیی با قیمت واحد پایین‌تر و الزام مستنداتی سنگین‌تر، می‌تواند به‌راحتی گزینه‌ی گران‌تری باشد، وقتی تأخیر ترخیص را هم به حساب بیاورید.
تجمیع، محاسبات را تغییر می‌دهد
یک قطعه‌ی فوری به‌تنهایی به‌ندرت توجیه‌کننده‌ی یک محموله‌ی مستقل خودش است. جایی که چند نیازمندی یک مبدأ مشترک دارند، تجمیع آن‌ها هزینه‌ی نهایی به‌ازای هر قطعه را به‌طور قابل‌توجهی تغییر می‌دهد — که گاهی مبدأیی که اسماً گران‌تر است را ارزان‌تر می‌کند، فقط چون بخش بیشتری از سفارش می‌تواند با هم حمل شود.
هزینه‌ی نهایی در مقصد، تنها قیمتی است که کل تصمیم را توصیف می‌کند.